Θηλώματα

Τι είναι τα θηλώματα

 

Τα θηλώματα είναι καλοήθη επιθηλιακά ογκίδια του δέρματος που μοιάζουν, αλλά δεν είναι μικρές κρεατοελιές. Πρόκειται για μικρά, στρογγυλά, άμισχα ή έμμισχα επάρματα της επιδερμίδας, μεγέθους 1-5cm. Έχουν λεία ή μυρμηγκιώδη επιφάνεια και το χρώμα τους ποικίλει. Συνήθως, είναι παρόμοιο με αυτό του δέρματος, παρά ταύτα τα δερματικά θηλώματα μπορεί να είναι ροδαλά, καστανά ή ακόμη και σκουρόχρωμα.

 

Πρόληψη και Αφαίρεση Θηλωμάτων

 

  • Αφαίρεση με Laser CO2
  • Σε μία συνεδρία
  • Αναίμακτα & Ανώδυνα, χωρίς σημάδια και ουλές

 

Τα θηλώματα, γενικά, αποτελούν έναν ιστοπαθολογικό όρο, ο οποίος χρησιμοποιείται για την περιγραφή καλοηθών όγκων με συγκεκριμένη μορφολογία. Πρόκειται για αλλοιώσεις που έχουν συνήθως έναν κεντρικό αγγειακό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται επιθηλιακός ιστός. Εμφανίζονται σαν ένα τμήμα κρεμάμενου δέρματος και σε ομάδες το ένα κοντά στο άλλο.

 

Θηλώματα & Σημεία εμφάνισης

 

Τα θηλώματα ανευρίσκονται σε θερμές και υγρές περιοχές του δέρματος, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία πτυχών. Έτσι, εντοπίζονται συνηθέστερα στο λαιμό, στις μασχάλες, στα βλέφαρα, στους μηρούς, στην πλάτη και κάτω από το στήθος, όπου καθίσταται ευκολότερη η ανάπτυξη των ιών HPV, εξαιτίας της αυξημένης τριβής του δέρματος.

 

Θηλώματα και HPV

 

Τα θηλώματα οφείλονται στους ιούς HPV, τους ιούς δηλαδή που προκαλούν τις μυρμηγκιές και τα κονδυλώματα. Οι βασικοί υπεύθυνοι ιοί HPV που οδηγούν στην εμφάνιση των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι οι HPV 6 και HPV 11. Βέβαια, τα θηλώματα δεν είναι σε μεγάλο βαθμό μεταδοτικά. Πρόκειται για χαμηλού κινδύνου ιούς, μολονότι έχουν αναφερθεί και κάποιες σπάνιες περιπτώσεις δυσπλασιών και καρκίνου πάνω σε θήλωμα.

Θηλώματα

Συχνότητα εμφάνισης θηλωμάτων

 

Σύμφωνα με ιατρικές μελέτες, τα περισσότερα άτομα παρουσιάζουν θηλώματα μετά την ηλικία των 30 ετών με το 60% των ανθρώπων περίπου να τα εμφανίζουν μέχρι την ηλικία των 70 ετών. Από τη στιγμή που προκληθεί μόλυνση στον οργανισμό ενός ανθρώπου από τον ιό HPV, δεν αποκλείεται να παρέλθει χρονικό διάστημα μέχρι και τριών μηνών, έως ότου εμφανιστούν τα θηλώματα, ενώ η μετάδοση από δερματική επαφή καθορίζεται από το πόσο ανθεκτικό είναι το ανοσοποιητικό σύστημα του κάθε ατόμου.

 

Κλινικά χαρακτηριστικά

 

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα θηλώματα δεν εκδηλώνονται με εμφανή συμπτώματα. Ωστόσο, αν αυξηθούν σε μέγεθος και πολλαπλασιαστούν, είναι πιθανόν να επιφέρουν κνησμό, φαγούρα, αίσθηση καύσου και πόνο στην αφή, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου προκαλείται έντονη εφίδρωση.

 

Συμπτώματα, επίσης, εμφανίζονται σε περίπτωση συστροφής του μίσχου ή τριβής των θηλωμάτων από ρούχα ή κατόπιν έντονου ξυσίματος. Αυτοί οι παράγοντες οδηγούν σε φλεγμονή των θηλωμάτων, η οποία παρουσιάζεται ως ερυθρότητα, καύσος, κνησμός, τοπική ευαισθησία, πόνος και οίδημα. Μάλιστα, αν προκληθεί τραυματισμός των θηλωμάτων λόγω τριβής, μπορεί να επέλθει μέχρι και αιμορραγία.

 

Είδη Θηλωμάτων

 

Τα θηλώματα διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες, ανάλογα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους και το σημείο του σώματος στο οποίο εντοπίζονται. Έτσι, κατατάσσονται σε κοινά, πελματικά, μυρμηκιώδη θηλώματα, καθώς σε θηλώματα κύστεως, πρωκτού, γεννητικών οργάνων, κόλπου, στόματος και μαστού.

 

 

Αιτίες εμφάνισης Θηλωμάτων

 

Κάποια άτομα εμφανίζουν μεγαλύτερη προδιάθεση στον ιό. Από θηλώματα μπορεί να προσβληθούν όλοι, ωστόσο η ανάπτυξη τους ευνοείται από ορισμένους επιβαρυντικούς παράγοντες.

 

Σωματικό βάρος και Θηλώματα

 

Στα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα ελλοχεύει μεγαλύτερος ο κίνδυνος να εμφανίσουν θηλώματα, λόγω εντονότερης εφίδρωσης. Επίσης, τα παχύσαρκα άτομα έχουν περισσότερες πτυχές στο δέρμα, οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξη των ιών ανθρωπίνων θηλωμάτων.

 

Θηλώματα και εγκυμοσύνη

 

Τα θηλώματα συνήθως αυξάνονται σε μέγεθος και πολλαπλασιάζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Πιθανόν αυτό να προκύπτει από την αύξηση του σωματικού βάρους και από τις ορμονικές μεταβολές που σημειώνονται στην περίοδο της κύησης.

 

Ενδοκρινοπάθειες

 

Έχει παρατηρηθεί ευρέως η παρουσία θηλωμάτων σε ανθρώπους που υποφέρουν από διαβήτη. Οι διαβητικοί ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο φλεγμονής, καθώς εμφανίζουν διαταραχές στο ανοσοποιητικό τους σύστημα. Έτσι, καθίστανται περισσότερο ευάλωτοι σε λοιμώξεις, μικρόβια και ιούς.

 

Παράλληλα, ο υποθυρεοειδισμός και οι διαταραχές των επινεφριδίων μπορεί να επιφέρουν αύξηση των θηλωμάτων, ενώ το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και τα αδενώματα της υπόφυσης έχουν συνδεθεί με θηλώματα.

 

Τραυματισμοί του δέρματος και Θηλώματα

 

Η τριβή με σφουγγάρι και με πετσέτες πολλαπλασιάζει τα θηλώματα, γιατί ο τραυματισμός ευνοεί την ανάπτυξη των θηλωμάτων. Το ξύρισμα της περιοχής επιτείνει το πρόβλημα των θηλωμάτων, καθώς το ξυράφι κόβει κάποια από αυτά και τα μεταφέρει σε άλλα σημεία του σώματος, με επακόλουθο τον ενοφθαλμισμό του ιού. Επίσης, οι αλυσίδες στο λαιμό και η τριβή από ρούχα οδηγούν σε αύξηση των θηλωμάτων στην τραχηλική χώρα.

 

Αν μάλιστα ένα θήλωμα τραυματιστεί ή κοπεί ή αφαιρεθεί με υπαιτιότητα του ασθενούς, χωρίς την εποπτεία δερματολόγου, τότε προκαλείται αιμορραγία. Στην προκειμένη περίπτωση, η εφαρμογή κάποιου αιμοστατικού και η κάλυψη του τραύματος, προκειμένου να μη μολυνθεί, μπορούν να βοηθήσουν. Όμως και πάλι, είναι απαραίτητο να επισκεφθείτε άμεσα κάποιον Δερματολόγο.

 

Τα γονίδια μας «μιλάνε» – Γενετικά Τεστ

 

Τα γονίδια μας «μιλάνε». Ακόμη και το αν θα εμφανίσουμε Θηλώματα αποτυπώνεται στα γονίδια μας. Πλέον, χάρη στην αποκωδικοποίηση του DNA, έχει κατανοηθεί τόσο η κληρονόμηση κάποιων χαρακτηριστικών και νόσων, όσο και οι μηχανισμοί έκφρασης των νοσημάτων και αξιολογούνται δεδομένα που παρέχονται μέσω της μέτρησης της έκφρασης των γονιδίων μας.

 

Σε κάθε πλήρες Skin Panel, αναλύονται 2437 πολυμορφισμοί (SNPs), 860 γονίδια και 136 παθήσεις, σχετιζόμενες με τα Δερματολογικά Νοσήματα και τη γήρανση του δέρματος.

 

Η ανάλυση πραγματοποιείται με δείγμα σάλιου και διενεργείται μία φορά στη ζωή του ατόμου. Με γνώμονα τα δεδομένα της γενετικής ανάλυσης, μπορεί να προταθεί Αυστηρά Εξατομικευμένη Θεραπευτική Αγωγή (Ιατρική Ακριβείας), σε συνεργασία με τις εμπλεκόμενες Ιατρικές Ειδικότητες. Η Αγωγή αυτή μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη, αλλά και στους μηχανισμούς έκφρασης των Δερματικών Νοσημάτων.

 

Θεραπευτικά Πρωτόκολλα

 

Συνιστάται η αφαίρεση των θηλωμάτων για αισθητικούς και λειτουργικούς λόγους, καθώς και για την παρεμπόδιση εξάπλωσης τους. Οι συνήθεις θεραπευτικές προσεγγίσεις που ενδείκνυται για τα θηλώματα είναι οι κάτωθι:

 

Κρυοθεραπεία

 

Η Κρυοθεραπεία ή κρυοπηξία αποτελεί μία μη επεμβατική μέθοδο που αντιμετωπίζει αποτελεσματικά διάφορες δερματικές βλάβες. Πιο συγκεκριμένα, στην κρυοθεραπεία ψύχονται οι παθολογικοί ιστοί του δέρματος και εξαλείφονται καλοήθεις ή κακοήθεις βλάβες του δέρματος και των βλεννογόνων.

 

Πρόκειται για μία ευρέως διαδεδομένη μέθοδο θεραπείας, η οποία προσδίδει άμεσα και ορατά αποτελέσματα, και ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες. Είναι απολύτως ασφαλής θεραπευτική μέθοδος, καθώς δεν κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη τοπικής αναισθησίας και το άτομο δύναται να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Ταυτοχρόνως, αποτελεί μία προσιτή οικονομικά θεραπευτική μέθοδο, της οποίας το κόστος καθορίζεται από το μέγεθος των βλαβών που χρήζουν άμεσης θεραπευτικής αντιμετώπισης.

 

Laser CO2

 

Η θεραπεία με Laser CO2 υπερτερεί έναντι των άλλων μεθόδων που χρησιμοποιούνται σήμερα. Αυτό οφείλεται στο ότι επιτρέπει την οριστική εξάχνωση των Θηλωμάτων:

 

  • Σε μία μόλις συνεδρία
  • Ανώδυνα & Αναίμακτα 
  • Χωρίς σημάδια, ουλές ή περαιτέρω δερματικές αλλοιώσεις.

 

Η επούλωση είναι άμεση, διότι το Laser διοξειδίου του άνθρακα εξαλείφει στοχευμένα τη βλάβη, χωρίς να επηρεάζεται το παρακείμενο υγιές δέρμα. Με τη χρήση του Laser περιμετρικά των αλλοιώσεων, προλαμβάνεται η μετάδοση Θηλωμάτων στη γύρω περιοχή.

 

Εξασφαλίζεται ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα, χωρίς να χρειαστεί χειρουργική εκτομή με νυστέρι και δίχως τη χρήση ραμμάτων. Το άτομο μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες.