Υπεριδρωσία

Τι είναι η Yπεριδρωσία

 

Η  υπεριδρωσία είναι το αποτέλεσμα της υπερβολικής παραγωγής ιδρώτα από τους ιδρωτοποιούς αδένες. Όπου η έκκριση ιδρώτα υπερβαίνει τη φυσιολογική ποσότητα που χρειάζεται για τη θερμορύθμιση του οργανισμού.

 

Η υπεριδρωσία δεν προκαλείται από τη ζέστη και τις υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος. Ούτε από τη σωματική άσκηση ή την έντονη συναισθηματική φόρτιση. Πρόκειται για μια παθολογική κατάσταση, κατά την οποία οι πάσχοντες ιδρώνουν σε υπερβολικό βαθμό. Ακόμη κι όταν στέκονται ακίνητοι.

 

Αντιμετώπιση της Υπεριδρωσίας με Βοτουλινική Τοξίνη (Btx)

 

  • Άμεση Αδρανοποίηση του Ιδρωτοποιούς Αδένα
  • Ανώδυνα & Αναίμακτα
  • Χωρίς Παρενέργειες
  • Κατάλληλη θεραπεία για καταπολέμηση ιδρώτα και οσμής
  • Μηδενικός χρόνος αποθεραπείας

 

Προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα και αρχίζει συχνότερα κατά τη δεύτερη ή τρίτη δεκαετία της ζωής μας. Επηρεάζει το 3% του γενικού πληθυσμού και καθιστά δυσχερή την καθημερινότητα των ασθενών, υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής τους.

 

Πολλά άτομα κάνουν χρήση ειδικών προϊόντων για την Υπεριδρωσία, προκειμένου να απαλλαγούν από τα δυσάρεστα συμπτώματα. Κάποιοι κυριεύονται από αίσθημα ανασφάλειας και αμηχανίας, όταν χρειάζεται να κάνουν χειραψία με υγρές παλάμες, γι’ αυτό και αποφεύγουν τις κοινωνικές συναναστροφές. Έτσι, η παθολογική αυτή κατάσταση προξενεί πλήθος ψυχολογικών προβλημάτων, με κοινωνικές ακόμη και επαγγελματικές προεκτάσεις.

 

Συμπτώματα Υπεριδρωσίας

 

Η υπεριδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Παρά ταύτα, επηρεάζει συχνότερα στην κεφαλή, στο πρόσωπο, στα χέρια, στις παλάμες, τα πέλματα, τις μασχάλες και τη βουβωνική περιοχή.

 

Η υπεριδρωσία των πελμάτων και των ποδιών αφενός προκαλεί δυσοσμία στις συγκεκριμένες περιοχές του σώματος κι αφετέρου αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης μυκητιάσεων.

 

Ταυτόχρονα, η υπεριδρωσία των άκρων και των μασχαλών προκαλεί αφυδάτωση και εγκυμονεί τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων του δέρματος από βακτήρια που αναπτύσσονται, λόγω της αυξημένης υγρασίας του σώματος.

Υπεριδρωσία

Υπεριδρωσία – Είδη

 

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Υπεριδρωσία διακρίνεται σε δύο τύπους. Στην Πρωτοπαθή και τη Δευτεροπαθή Υπεριδρωσία.

 

Η πρωτοπαθής είναι ιδιοπαθής και εντοπίζεται κυρίως στις παλάμες, στα πέλματα και τις μασχάλες, εν αντιθέσει με τη Δευτεροπαθή, η οποία προκαλεί υπερβολική έκκριση ιδρώτα σε όλη την επιφάνεια του σώματος και συνδέεται με παράγοντες, όπως είναι τα φάρμακα ή κάποιες ασθένειες και καταστάσεις. Παραδείγματος χάρη, διάφορες αγχώδεις διαταραχές, ορισμένες μορφές καρκίνου, καρδιαγγειακά, ενδοκρινολογικά και ορμονικά προβλήματα μπορούν να πυροδοτήσουν την εμφάνιση της.

 

Παράλληλα, στην πρωτοπαθή υπεριδρωσία δραστηριοποιείται πολύ το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, ενώ στην περίπτωση της δευτεροπαθούς υπεριδρωσίας, η υπερπαραγωγή ιδρώτα οφείλεται σε άλλα αίτια, όπως τα θυρεοειδικά νοσήματα, καθώς και οι διαταραχές του μεταβολισμού και των ορμονών.

 

Αίτια και συμπτώματα Πρωτοπαθούς Υπεριδρωσίας

 

Η έναρξη της Πρωτοπαθούς Υπεριδρωσίας σημειώνεται πιο συχνά κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, εντείνεται στην εφηβεία και μπορεί να επιδεινωθεί σε περιόδους έντονου άγχους.

 

Οφείλεται στην υπερδραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και τις περισσότερες φορές επηρεάζει τα άτομα που εμφανίζουν γενετική προδιάθεση. Έχει αποδειχθεί ότι υφίσταται οικογενειακό ιστορικό στο 40% περίπου των ατόμων που πάσχουν από υπεριδρωσία.

 

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Πρωτοπαθούς Υπεριδρωσίας αποτελεί το γεγονός ότι η εφίδρωση εντοπίζεται συμμετρικά και αμφοτερόπλευρη. Προκύπτει ένα επεισόδιο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και τα συμπτώματα υποχωρούν κατά τη διάρκεια του ύπνου.

 

Αίτια και συμπτώματα Δευτεροπαθούς Υπεριδρωσίας

 

Αντιθέτως, η δευτεροπαθής υπεριδρωσία είναι γενικευμένη και συναντάται σε μεγάλα τμήματα του σώματος. Ενώ συχνά εκδηλώνεται ακόμη κι όταν το άτομο κοιμάται. Εμφανίζεται σε μεγαλύτερο ποσοστό στους ενήλικες. Η έναρξη της μπορεί να πυροδοτηθεί έπειτα από ένα ατύχημα, κρυολόγημα ή μετά από τη λήψη ορισμένων φαρμάκων.

 

Παράλληλα, η Δευτεροπαθής Υπεριδρωσία δεν οφείλεται σε κληρονομικούς παράγοντες. Μπορεί να είναι απόρροια μίας υποκείμενης συστηματικής νόσου που οφείλεται σε ενδοκρινικές, μεταβολικές ή άλλες διαταραχές. Όπως είναι ο υπερθυρεοειδισμός, ο διαβήτης, η εμμηνόπαυση, η εγκυμοσύνη, η νόσος του Hodgkin και το Parkinson.

 

Αρκετές φορές, μάλιστα, η δευτεροπαθής υπεριδρωσία προκαλείται εξαιτίας της αυξημένης κατανάλωσης αλκοόλ, νικοτίνης και καφεΐνης.

 

Οι επιπτώσεις της Υπεριδρωσίας

 

Αν και η Υπεριδρωσία δεν εγκυμονεί κινδύνους και δε θεωρείται απειλητική για την ανθρώπινη ζωή, έχει σημαντικό κοινωνικό και ψυχολογικό αντίκτυπο.

 

Οι νέοι ενήλικες αυτοπεριθωριοποιούνται και αναπτύσσουν κοινωνικές φοβίες. Κυριευόμενοι από αίσθημα αμηχανίας, όταν χρειάζεται να κάνουν χειραψία με ιδρωμένες παλάμες, αποφεύγουν συστηματικά τις κοινωνικές συναναστροφές.

 

Η αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση των ατόμων μειώνεται σημαντικά, λόγω του ότι οι λεκέδες ιδρώτα στα ρούχα είναι εμφανώς ορατοί. Γι’ αυτό, οι ασθενείς με Υπεριδρωσία αναγκάζονται να κάνουν μπάνιο ή να αλλάζουν ρούχα πολύ συχνά, κατά τη διάρκεια της μέρας. Κάποιοι δυσκολεύονται να συνάψουν ερωτικές σχέσεις, λόγω της κακοσμίας. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις Υπεριδρωσίας, δεν αποκλείεται να παρουσιαστούν συμπτώματα κατάθλιψης.

 

Η νόσος επενεργεί δυσμενώς στην καθημερινότητα των πασχόντων. Κάθε σωματική δραστηριότητα αποφεύγεται υπό το φόβο έξαρσης των εκδηλώσεων υπερβολικής εφίδρωσης. Η καφεΐνη, το αλκοόλ και τα πικάντικα φαγητά αφαιρούνται από την καθημερινή διατροφή, καθώς ευθύνονται για την πρόκληση εξάρσεων εφίδρωσης. Ο κοινωνικός περίγυρος μάλιστα, πολλές φορές, εκλαμβάνει τον ιδρώτα ως ένδειξη ανησυχίας και φόβου.

 

Συνεπώς, η Υπεριδρωσία χρήζει άμεσης θεραπευτικής αντιμετώπισης, καθώς έχει σημαντικές ψυχικές, κοινωνικές και επαγγελματικές προεκτάσεις.

 

Αντιμετώπιση της Υπεριδρωσίας με Βοτουλινική Τοξίνη (Btx) 

 

Η σύγχρονη και πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της Υπεριδρωσίας επιτυγχάνεται μέσω της έγχυσης Βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α. Με τη συγκεκριμένη μέθοδο θεραπείας διακόπτεται το νευρικό ερέθισμα, που καταλήγει στους ιδρωτοποιούς αδένες και τους δίνει την εντολή να παράγουν ιδρώτα. Με αυτόν τον τρόπο, αναστέλλεται η ενεργοποίηση των ιδρωτοποιών αδένων. Η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε περιοχές του σώματος. Όπως τα πέλματα, η μασχάλη και οι παλάμες, αναλόγως του σημείου όπου χρήζει θεραπευτικής αντιμετώπισης και διακρίνεται για το προσιτό κόστος της.